نه تو می‌مانی و نه اندوه
و نه هیچ‌یک از مردم این آبادی...
 
به حباب نگران لبِ یک رود قسم،
و به کوتاهی آن لحظه‌ی شادی که گذشت،
غصه هم می‌گذرد،
آن‌چنانی که فقط خاطره‌ای خواهد ماند...
 
لحظه‌ها عریانند.
به تن لحظه‌ی خود، جامه‌ی اندوه مپوشان هرگز.

TaranehhaGroups www.Hamtarane.com

سهراب